Een vriend van mij runt een groot bedrijf dat aluminium onderdelen vervaardigt. Ongeveer zes maanden lang had hij last van problemen met zijn productieproces voor het afwerken van de aluminiumonderdelen. Het was een chaos. Sommige delen van de profielen waren te hard verhit en hadden een verkeerde kleur, terwijl andere delen niet goed genoeg geheel waren opgehitten. Het poeder wilde gewoon niet plakken. Hij zat met een berg afval te kijken, zonder te weten waarom. Het probleem was dat hij standaard convectieovens gebruikte. Deze ovens maken gebruik van hete lucht, maar lucht is traag. Hierdoor ontstaan er ‘dode zones’, vooral wanneer je te maken hebt met complexe vormen. De hitte kan dan niet tot in de diepste hoeken van het materiaal doordringen. Toen we de temperatuur controleerden, ontdekten we dat er een verschil van 15°C was tussen verschillende delen van hetzelfde stuk metaal. Dat is een enorme verschillen. Dus besloten we om geen lucht meer te gebruiken, maar in plaats daarvan een Shortwave Infrared (SWIR)-systeem te gebruiken. In plaats van hete lucht te gebruiken, dringt het infraroodlicht recht door het poeder heen en bereikt het het aluminium zelf. Hierdoor wordt het metaal zelf een heatsource. Het is een compleet ander systeem. We hebben geen gewone lampen gebruikt, maar hoogwaardige kwartslampen. We hebben ook nauwkeurig de vermogenswaarden ingesteld, zodat de hitte gelijkmatig over de hele breedte van het transportband verspreid werd. We hebben ook de tunnel in vier aparte zones opgedeeld. Hierdoor konden we de vermogenswaarden voor de voor- en achterkant van de profielen apart instellen. Bovendien zijn deze lampen erg snel. Ze bereiken binnen seconden de gewenste temperatuur. Hierdoor hoef je geen uur per dag meer te wachten tot de oven opwarmt. Maar het was geen eenvoudige oplossing. Je kunt geen hoogintensieve IR-lampen zomaar in een oude oven stoppen, zonder dat je eerst een plan hebt. De hittedichtheid is enorm. Als de ventilatie niet goed genoeg is, kan het gebeuren dat de transportbanden smelten of dat de buitenkant van de oven beschadigd raakt. We moesten de reflecterende bekleding versterken, zodat de energie weer teruggekaatst wordt naar de onderdelen en de rest van de machine koel blijft. Zodra we dit op de goede manier hadden geregeld, verdwenen de koude plekken. Alle profielen kwamen nu uniform uit de oven. Geen gerommel meer, geen vervormingen en zeker geen afval meer.